Oneerbiedigheid

Je zou zomaar kunnen zeggen dat het iets is wat zomaar in je opkomt. Een woord wat je lopende gedachte eigenlijk niet verwoord, maar wanneer je er langer over nadenkt komt je gedachte wel steeds meer in de buurt van het in jou opgekomen woord. Zo eigenlijk ook in dit geval. Laat het volgende duidelijk zijn; De titel heeft absoluut niets van doen met vroegere dan wel huidige geloofsovertuigingen. Laten we uit gaan van een neutraal persoon in een neutrale wereld.

Toch kan bij zo een persoon oneerbiedigheid voorkomen. Op welke manier dan, en naar wat toe als deze persoon geen geloofsovertuiging heeft? Dat kan voorkomen wanneer iemand oneerbiedig gedrag vertoond jegens zichzelf of andere personen in een directe of indirecte vrienden- of kennissenkring. En hoe gebeurd dit dan? Dat kan op vele manieren, maar laten we het er in dit geval op houden dat het voorkomt bij mensen zonder eigenwaardering of personen erg wantrouwig zijn.

Eigenwaardering ontbreekt een ieder wel eens, soms zelfs uit waardering voor meningen die anderen over u uitten. Maar een chronisch tekort aan eigenwaardering kan niet goed zijn voor een mens en daarom uit het zich dan ook vaak in het wantrouwen van naasten van de persoon. Hierdoor ontstaat er natuurlijk een erg nare situatie. Een karakter van een bepaald persoon in strijd met een chronisch te kort aan eigenwaardering. Er creëert zich al vrij snel een wantrouwig persoon dat doet voorkomen dat er niets aan de hand is. Ondertussen gaat de hevige strijd tussen het karakter enerzijds en de eigenwaardering anderzijds maar door binnen de grenzen van het bot.

Het wantrouwen van personen die direct verbonden aan u verbonden zijn kan schadelijk zijn voor de relaties met deze personen. Het kan, u speelt immers mooi weer en niemand zal ook maar een moment doorhebben wat er binnen de lichaamsgrenzen gaande is. Hierdoor komen personen helemaal niet te weten dat u ze wantrouwt en zal het de relaties met deze personen dan ook niet schaadden. Hoe langer het duurt, hoe zwaarder en moeilijker het wordt. De strijd tussen karakter en eigenwaardering ontpopt zich tot haar hoogtepunt, er gebeuren dingen, oneerbiedigheid ontstaat. De persoon in kwestie gaat namelijk zijn of haar wantrouwen uitten over vrienden/kennissen waar andere vrienden/kennissen bij zijn. In de volksmond noemt men dit tegenwoordig roddelen dan wel stoken of zoals Urbandictionairy.com het zou verwoorden: Snitchen.

Het onduidelijke en gekke is dat de persoon het vertrouwen in mensen verloor en mensen wantrouwde, maar op een zeker moment toch mensen in vertrouwen gaat nemen om dingen achter de rug om van anderen te vertellen over die personen. Er natuurlijk van uitgaande dat degene waar dit mee gedeeld wordt dit voor zich houden als een gesloten boek. Waarom neemt het persoon deze mensen weer in vertrouwen? De zin van het leven, en het doel van het leven hebben hier hoogstwaarschijnlijk mee van doen. Er bestaat een behoefte aan liefde en een vertrouwde omgeving. Hierop borduurt het persoon verder in zijn of haar filosofie, die nog steeds geleid wordt door een strijd tussen een eigen karakter en een gebrek aan eigenwaardering.

Het punt waar het fout gaat is het moment wanneer een van de in vertrouwen genomen personen zich niet opstelt als een gesloten boek, maar zich openlijk uit over de waarnemingen tegen personen waar dit tegen bedoeld was/is. Iedereen heeft plots door wat er aan de hand is. Er roddelt iemand over je terwijl je altijd zo aardig tegen diegene doet, en het gevoel hebt dat dit wederzijds is. Er vormt zich een ontgoocheld gevoel. Je geloofd het niet dat een vriend of kennis van je zo oneerbieding over je heeft gesproken en je zo oneerbiedig heeft behandeld en geeft degene waar je het van hoort onbedoeld de schuld. Toch probeer je verder te kijken en ziet gelukkig dat niet degene die jou heeft ingelicht de schuldige is, maar degene die erover begon, het persoon dat worstelt met een gebrek aan eigenwaarde en wisselvallig karakter wat het toelaat overrompeld te worden door gedachten.

De cirkel is rond, oneerbiedigheid komt en gaat, maar blijft vooral als onuitwisbare inkt in het geheugen geschreven.

Chinezen zijn geel en Amerikanen zijn dik

Van bananen kun je niet meer poepen en van computer krijg je zeker weten vierkante ogen. Gothics snijden in zichzelf en springen dagelijks van flatgebouwen omdat ze graag dood willen, en Metalliefhebbers zijn gestuurd door Satan.
Vrouwen met kort haar zijn lesbisch en een man met een baard is een pedofiel, oh en vergeet de kale meisjes niet, die hebben namelijk allemaal kanker. Zigeuners bedelen en stelen en als je een zwerver bent is dat lekker mooi je eigen schuld. Mensen die bij het bedrijf eten met dezelfde beginletters als die van mijn achternaam (Mc Campbell red.) hebben een eetstoornis en zijn dik en meisjes die crackers eten hebben anorexia.
Italianen kunnen niet autorijden, Engelsen kunnen niet tegen drank, Fransen eten alleen maar stokbrood met brie en Zweedse vrouwen zijn knap. Woon je samen met een kat dan heb je vast en zeker bindingsangst maar woon je met een oudere man samen dan heb je duidelijk een vadercomplex. Rood is kleur van de liefde, van groen wordt je rustig en jongens die roze een mooie kleur vinden zijn homo.
Drukke mensen hebben ADHD en stille mensen zijn autistisch. Als je niet weet wat hutspot is ben je gezakt voor je inburgeringscursus, maar als je wiet gerookt heb, cocaïne gesnoven hebt of GHB gebruikt heb dan ben je geslaagd met vlag en wimpel.
Groningers zijn stug, Friezen doen eens per jaar allemaal mee aan de Elfstedentocht, Branbanders zijn hartstikke gezellig en volk uit de achterhoek kun je niet verstaan. Amsterdammers zijn altijd stoned en in Volendam eten ze alleen maar paling. Docenten komen van de planeet Mars terwijl de melkboeren, schilders en loodgieters overal kinderen verwekken.

Nederlanders eten alleen maar Boerenkool en Schotten praten raar. Chinezen zijn geel en Amerikanen zijn dik.